dinsdag 15 september 2009

ZUSTER Episode 7

 We gingen naar het laboratorium. Overal stonden potjes urine en buisjes bloed. Het rook er naar ontsmettingsmiddel. Ik werd er een beetje misselijk van.
 Toen naar de grote keuken, waar enorme pannen met soep en rijst stonden te pruttelen. Ik zag een lange rij bakjes gele vla met dikke vellen erop. Deze tour was een aanslag op mijn maag. 
 Op de verpleegafdelingen liepen patienten in ochtendjassen rond en renden verpleegkundigen af en aan met po's en medicijnkarren. Ik kon mij nog niet goed voorstellen dat ik hier ook zou gaan werken.
Daarna naar de kantine, daar stonden weer die vieze bakjes vla...Het zag er nogal onsmakelijke en doorgekookt uit allemaal. 
 We mochten ook even een operatiekamer bekijken. Een chirurg stond zijn handen te schrobben. ' Zo zuster met de laarsjes', grijnsde hij. 'Nieuw hier?' 
 'Ik zal ook van die klompen halen', zei ik. Dat vond hij niet echt nodig.
 Daarna naar de Rontgen. Dat was een van de afdelingen waar we stage konden lopen tijdens de opleiding. 
 'Shit', siste ik tegen Gina. 'Daar heb je Ron Berkeboom. Die zat bij mij op school. Hij is niet lelijk hoor, maar het is toch zo'n eikel. Vorige maand moest ik voor nierfoto's omdat ik steeds blaasontsteking heb en ja hoor, hij nam die foto's. Hij is laborant, maar heeft " R Berkeboom Radioloog" op het naambordje bij zijn deur staan om indruk te maken op zijn onnozele vriendinnetjes. Hij moest voor die foto's de plaats van mijn nieren bepalen op mijn rug. Die zaten ineens verdacht dicht bij mijn kont in de buurt.'
 'Vaak blaasontsteking?', zei Gina. 'Dan moet je niet zoveel neuken.'
 'Neuken?', vroeg ik keihard.
 Chocolaat keek verstoord om. ' Gina en Marieke, kunnen jullie ook even opletten misschien?'
 Ik had het idee dat ik niet veel goed kon doen bij haar. 
 Ron zwaaide verheugd toen onze groep langsliep. Weer een lichting nieuwe schapen om indruk op te maken. Loser!
 Na de Rontgen kregen we nog een uur algemene informatie. Ik was moe en mijn voeten deden pijn van de hele middag staan en lopen. 'Kom mee', zei Gina om vijf uur. 'Nu gaan we achter die kamers aan in de Zusterflat, anders zijn ze straks nog weg.'
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten