ZUSTER!!!! Episode 5

 Na de roosteruitreiking hadden we pauze.

 'Ga je mee naar buiten?', vroeg Gina. 'Sigaretje roken? 'En hoe heet je? Marieke? Ok.'

 'Ik rook niet. Maar ik ga wel mee.' Toen ik mijn vriendje leerde kennen rookte ik als een gek. We mochten zelfs tijdens de werkcolleges roken. Ik pafte wel een pakje per dag weg. Vriendje walgde ervan. Na allerlei enge verhalen van hem over longoedeem en vieze plaatjes van keelkanker besloot ik te stoppen. Hij droeg tenslotte zijn lelijke geruite overhemden ook niet meer omdat ik daar onpasselijk van werd, dus vooruit dan maar. 

 'Jezus, wat veel stomme wijven', mopperde Gina. 'Ik was veel liever naar de Kunstacademie gegaan, maar dat vonden mijn ouders maar niks. Geen toekomst in, vinden ze... Wel te gek dat ik nu verdien trouwens, ik ga straks even langs de administratie voor een kamer in de zusterflat. Volgens mijn zus staan er een paar leeg. Ik smeer hem zo snel mogelijk uit huis.'

 'Dan ga ik even met je mee.' Ik stond met mijn vriendje op een wachtlijst voor een studentenhuisje, maar ik kon ook eerst wel alleen op kamers gaan. Handig, zo'n zus. hoorde je nog eens wat. 

 Lidy en Connie kwamen bij ons staan. Lidy haalde een bruin, papieren zakje tevoorschijn, waaruit ze een onbestemd broodje haalde. Het zag er erg vies uit. 'Ik ben biologisch', zei ze. 'En vegetarisch.' 

 Nou, fijn voor haar. Waarom je dan je benen niet kon scheren was mij een raadsel. 

 Connie had een hompig broodje bij zich. 'Ik bak altijd ons eigen brood', vertelde ze. 'En deze appel komt uit de tuin. We proberen zoveel mogelijk self- supporting te zijn. Dan weet je tenminste wat je eet en krijg je geen bestrijdingsmiddelen binnen.' Daar hoorde je dertig jaar geleden werkelijk nooit iemand over en Gina en ik keken haar dan ook wat verbaasd aan. 

 'Ik heb niks te eten bij me', zei Gina. 'Had ik geen tijd meer voor vanochtend.'

 Ik had ook niks meegenomen. Ik had eigenlijk op een kantine gerekend, maar er was alleen koffie.

 'Hier, neem een stukje van mijn brood', bood Lidy aan. Ehh, zo'n honger had ik nou ook weer niet. 

 'Waarom ben jij eigenlijk geen medicijnen gaan doen?', vroeg ik aan Lidy. 

 'Ik heb de alpha-kant gedaan', zei ze. 'Ik ben een pretpakketter.' ( Ja, dat pakket kende ik, dat had ik ook .) 'Maar op deze manier kom ik ook wel bij "Artsen zonder Grenzen" en dat is wat ik wil. 

 'Wat goed van je, dat je dat zo precies weet', vond ik. 

 Ze trok haar ongeepileerde wenkbrauwen op. 'Ik zie niet in wat daar zo goed aan is, het is gewoon wat ik wil.'

 Prettig leek mij dat, zo'n vastomlijnd doel voor ogen. Ik voelde mij ineens een beetje dom. 

http://www.gezondheidsnet.nl/medisch/agenda/233/wereld-hepatitis-dag

  

ZUSTER!!! Episode 4

 Opeens zwaaide de deur van het lokaal open. Er stond een slank punkachtig meisje in de deuropening. Ze leek op Cyndi Lauper. Wild, blond haar met veel gel, in elk oor vijf ringen en ze had vuurrode lippen. Ze droeg een gifgroene, zelfgebreide trui, die een puntige schouder bloot liet. Daaronder een loeistrakke, zwarte legging en zilveren enkellaarsjes met torenhoge hakken. Ze hield een peuk tussen haar vingers.

 'Jij moet Gina Vening zijn', zei Chocolaat. 'Je weet wel je entree te maken...'

 'Verslapen', mompelde het meisje.

 'Je mag hier trouwens niet roken', zei de zuster vlak.

 'Wat jij wilt', zei het meisje en ze maakte een gebaar alsof ze de sigaret op de grond wilde gooien. Ze bedacht zich echter, doofde hem onder de kraan bij het fonteintje achterin de klas en mikte de peuk in de prullenbak.

 'En het is hier ook de gewoonte om de leerkrachten met 'u' aan te spreken', vervolgde Chocolaat onverstoorbaar.

' Ook best', zei het punkie. Ze smeet haar rugzak op de grond en plofte op de lege stoel naast mij.

'We hebben de kennismakingsronde al gehad', zei de lerares.  'Dus wie wie is moet je zelf maar uitzoeken, Maar je mag ons nog wel even vertellen wie jij bent en wat je hier brengt, al is het dan te laat.'

 'Ik ben dus Gina Vening', zei het meisje lichtelijk verveeld. "Mijn zus doet hier ook de opleiding. Zij zit in het tweede jaar. Het leek mijn ouders goed voor mij om dit te gaan doen.' Ze haalde bozig haar scherpe schouders op.

 'Eva is jouw zus?', vroeg Chocolaat verbaasd. 

 'Ja', had je, oh u, niet gedacht he? Mijn moeder hoopt dat ik hier net zo netjes word als Eva.'

 'Je mag je moeder namens mij zeggen dat het erg onverstandig is om je kinderen met elkaar te vergelijken', zei Chocolaat beslist. 'Heel erg onverstandig zelfs.'

 Bitchmens! Toch vond ik haar niet onsympathiek. Ze was tenminste eerlijk. En die Gina leek me wel lachen.

 Na de kennismaking kregen we ons lesrooster. Wat! Elke dag van acht tot vijf! Wat een lange dagen. Het ziekenhuis wilde gewoon waar voor zijn geld, dat was duidelijk. Niks vrije woensdagmiddag. 

 We zouden Verpleegkunde krijgen, Voedingsleer, EHBO, Hygiene, A+F ( wat zou dat zijn?), Pathologie en Geestelijke Vorming. Door Pastores, stond erachter. Ik wist vaag dat het Diak christelijk was en het Roomse natuurlijk katholiek, maar ik had gedacht dat dat meer iets van vroeger was. Het werd ook niet genoemd tijdens het intake gesprek. Ik had nog nooit een kerkdienst bijgewoond en kende eigenlijk niemand die gelovig was, maar ik zou mijn ogen nog uitkijken de komende jaren. God was overal!

ZUSTER!! Episode 3

 'Lidy Joekes', zei haar achterbuurvrouw. 'Ik ben achttien jaar'. 

 He, dit was zo'n alternativo. Een onbespoten typje. Wat gek dat ik die niet eerder had opgemerkt. Was ik zeker blind voor geworden tijdens dat jaar Nederlands. Daar waren ze allemaal zo. Ze had blond, warrig haar en droeg een wijde bloemetjesjurk.

 'Ik heb het atheneum gedaan en wil later als verpleegkundige bij "Artsen zonder Grenzen" werken. Nou zeg, daar had ik nog nooit bij stilgestaan, dat zoiets ook zou kunnen. Wat een idealiste.

 'Connie Westerman van Dam', zei haar buurvrouw. Ook zo'n natuurtype. 'Ik ben getrouwd(huh??), moeder van twee kinderen en woon met hen, man en vriend op een boerderijtje in Eenrum. Ik ben zevenentwintig.' Ze zag eruit als negentien. "Toen ik zeventien was begon ik met de opleiding tot verpleegkundige. Maar op mijn achttiende werd ik zwanger. Toen ben ik gestopt en kreeg al snel een tweede kind. Maar het gemis van een diploma en zinvol werk begon steeds meer aan mij te knagen en daarom heb ik besloten opnieuw te beginnen.' 

 Hoe zou dat zitten met die mannen van haar? Deed ze het met beide tegelijk a la sandwich of hanteerde ze een systeem van week op, week af? 

 'Mijn man en vriend zorgen voor de opvang van onze kinderen en deze keer gaat het me lukken', straalde ze. 'Ik verheug me ontzettend op de komende jaren.'

 Chocolaat knipperde niet eens met haar ogen. 'Goed zo', zei ze. ' Leuk voor je meid!' 

 Connie zat te glimmen in haar ribfluwelen tuinbroek. Van de zijkant kon je duidelijk zien dat ze geen bh droeg. 

 Toen kwam Renate de Haan. Ze leek echt zo'n gezellige dikkerd. ' Ik ben naar Groningen gekomen omdat mijn vriend hier een baan heeft', zei ze met een vet Amsterdams accent. Ze had een lief, open gezicht. Echt een zuster. Bij haar zou je je voor je raarste kwalen niet schamen.

 De rest van de meisjes ontging mij een beetje. Mavo, havo, helpen, dienen. Dat je voor God de verpleging in ging was wel helemaal de ver van mijn bed show.

 Toen moest ik. ' Marieke Veldhuis. Ik ben negentien jaar, heb eerst atheneum gedaan en daarna een jaar Nederlands aan de RUG. Ik ben hier om geld te verdienen, te leren, te werken en om zelfstandig te zijn.'

 'Dan had je ook wel bij de politie kunnen gaan', merkte Chocolaat op. ' Of bij een bank of zo.'

 Het was de eerste keer dat ze commentaar leverde. Bespeurde ze iets van mijn tegenzin?

wordt vervolgd

http://http://www.hanze.nl/home/Schools/Academie+voor+Verpleegkunde

ZUSTER!!!! episode2

 Er waren twintig meisjes, tien van het Diak en tien van het Roomse. De meeste leken wel erg braaf. Alsof ze nog nooit een lippenstift van dichtbij hadden gezien. En wat waren ze jong! Hooguit zestien of zeventien. Ik was net negentien en vond mezelf echt een vrouw van de wereld. Ik moet wel erg hautain om me heen gekeken hebben, want een van de meisjes kwam op mij af en vroeg hoe laat de les zou beginnen. Pffff!!

 Daar kwam gelukkig de echte lerares aan, een mooie Surinaamse, met een onberispelijke, glanzende huid. 'Hallo allemaal, ik ben zuster Chocolaat', zei ze met een stralende lach. Die naam paste naadloos bij haar. 'We gaan naar het lokaal hiernaast, zoek maar een tafeltje uit.'

 Ik treuzelde en draalde en had zin om me om te draaien en weg te gaan. Net als Nederlands leek dit mij ineens ook niks. Wat ik dan in godsnaam wel wilde wist ik ook niet. Clueless idiot!

 Ik wachtte tot iedereen zat en nam toen een tafeltje achteraan, alleen. 

 'Zo, zijn we er allemaal?', vroeg Chocolaat. 'Even tellen. Achttien, negentien, nee, ik mis er nog een, maar die komt hopelijk nog.' 'Als die verstandig is blijft ze weg uit dit kleuterklasje', dacht ik. 

 'We gaan even kort de groep langs', zei de lerares. 'Het is de bedoeling dat iedereen zich even voorstelt en kort iets zegt over haar motivatie.'

 Het bedeesde meisje, dat dacht dat ik de juf was, moest beginnen. Ze zag er nu al uit als een mevrouw met begonia's in haar tuintje. En dat haar! Zo jong en nu al een kort permanentje. 'Ik ben Annie Bouwman, ben zeventien jaar en wil graag mensen helpen', zei ze ernstig. 'Zozo,' antwoordde Chocolaat fijntjes, 'dat is me wat'. Annie knikte tevreden.

 'Renske Dekker', zei een meisje met bruin, golvend haar en een zacht gezichtje. 'Ik heb in Sneek de havo gedaan en het beroep van Verpleegkundige spreekt mij erg aan, vooral in deze vorm van in-service opleiding. Lekker snel de praktijk in.' Chocolaat knikte vriendelijk. 

 'Tetske van der Veen', zei de volgende luid en duidelijk. 'Ik ben ook een Friezin.' Dat had ze niet hoeven zeggen. Ze was het schoolvoorbeeld van een Friezin met zeevarende voorouders uit Spanje. Ze leek op een groot fries paard. Donker, met lange manen en felle ogen. Oergezond en beresterk. Die zou bergen kunnen verzetten in de verpleging. "Mijn moeder is ook verpleegster', vertelde ze trots. 'En ik heb er nog nooit over gedacht om iets anders te worden.' 

 Mijn moeder was kleuterleidster en dat was nou net het enige dat ik nooit zou willen worden......

wordt vervolgd

Link: dag van de verpleging

ZUSTER!!!! episode 1

 De introductiedag voor de opleiding tot Verpleegkundige-A was eind augustus in Huize Insulinde, een statige villa op het terrein van het Diakonessenhuis in Gronngen.

 Wel even iets anders dan de Kei-week, de feestweek voor eerstejaars studenten , waarmee mijn mislukte studie Nederlands vorig jaar begon. Toen startte het programma laat in de middag en eindigde diep in de nacht in een kroeg of een bed in de binnenstad. Deze intro begon om acht uur 's ochtends. 

 Rillend van de slaap liep ik het leslokaal binnen. Ik had het laatste jaar voornamelijk 's nachts geleefd en voelde me zweverig van het vroege opstaan. 

 En toch moest dit het worden. 'Leren terwijl je werkt en werken terwijl je leert', was de slogan. Dat klonk goed en je werd er nog voor betaald ook. Ik had geld nodig. Ik wilde samenwonen met mijn arme, studerende vriendje en mijn ouders hadden te kennen gegeven niet beschikbaar te zijn als financierders. De zogenaamde In-Service opleiding bracht uitkomst. Met mijn salaris, nou....vergoeding eigenlijk...en zijn bijbaantje konden we net een studentenhuisje huren en kon ik uit huis. Tijdens het jaar Nederlands vonden mijn ouders op kamers wonen een overbodige luxe omdat ze in de stad woonden. Nu was ik vrij en volwassen. Dacht ik........

 Verpleging. Ik kwam erop via een vage vriendin en het zou de rekeningen betalen. Ik begon er bepaald niet aan uit roeping of naastenliefde.  

 Die liefde voor het vak kwam er wel. Door het intensieve contact met de patienten, het harde werken en het draaien van de eindeloze stromen wisselende diensten kwamen er kanten van mij aan het licht die ik nooit vermoed had. 

 Ik had mijn jaren als 'ZUSTER!!' nooit willen missen en ik bleek van het werk te houden. Maar mijn onbezorgde laat maar waaien jaren waren voorgoed voorbij vanaf het moment dat ik Huize Insulinde binnenstapte.

( wordt vervolgd.........)

twitter aandelein

http://twitter.com/aandelein