ZUSTER!!!! episode2

 Er waren twintig meisjes, tien van het Diak en tien van het Roomse. De meeste leken wel erg braaf. Alsof ze nog nooit een lippenstift van dichtbij hadden gezien. En wat waren ze jong! Hooguit zestien of zeventien. Ik was net negentien en vond mezelf echt een vrouw van de wereld. Ik moet wel erg hautain om me heen gekeken hebben, want een van de meisjes kwam op mij af en vroeg hoe laat de les zou beginnen. Pffff!!

 Daar kwam gelukkig de echte lerares aan, een mooie Surinaamse, met een onberispelijke, glanzende huid. 'Hallo allemaal, ik ben zuster Chocolaat', zei ze met een stralende lach. Die naam paste naadloos bij haar. 'We gaan naar het lokaal hiernaast, zoek maar een tafeltje uit.'

 Ik treuzelde en draalde en had zin om me om te draaien en weg te gaan. Net als Nederlands leek dit mij ineens ook niks. Wat ik dan in godsnaam wel wilde wist ik ook niet. Clueless idiot!

 Ik wachtte tot iedereen zat en nam toen een tafeltje achteraan, alleen. 

 'Zo, zijn we er allemaal?', vroeg Chocolaat. 'Even tellen. Achttien, negentien, nee, ik mis er nog een, maar die komt hopelijk nog.' 'Als die verstandig is blijft ze weg uit dit kleuterklasje', dacht ik. 

 'We gaan even kort de groep langs', zei de lerares. 'Het is de bedoeling dat iedereen zich even voorstelt en kort iets zegt over haar motivatie.'

 Het bedeesde meisje, dat dacht dat ik de juf was, moest beginnen. Ze zag er nu al uit als een mevrouw met begonia's in haar tuintje. En dat haar! Zo jong en nu al een kort permanentje. 'Ik ben Annie Bouwman, ben zeventien jaar en wil graag mensen helpen', zei ze ernstig. 'Zozo,' antwoordde Chocolaat fijntjes, 'dat is me wat'. Annie knikte tevreden.

 'Renske Dekker', zei een meisje met bruin, golvend haar en een zacht gezichtje. 'Ik heb in Sneek de havo gedaan en het beroep van Verpleegkundige spreekt mij erg aan, vooral in deze vorm van in-service opleiding. Lekker snel de praktijk in.' Chocolaat knikte vriendelijk. 

 'Tetske van der Veen', zei de volgende luid en duidelijk. 'Ik ben ook een Friezin.' Dat had ze niet hoeven zeggen. Ze was het schoolvoorbeeld van een Friezin met zeevarende voorouders uit Spanje. Ze leek op een groot fries paard. Donker, met lange manen en felle ogen. Oergezond en beresterk. Die zou bergen kunnen verzetten in de verpleging. "Mijn moeder is ook verpleegster', vertelde ze trots. 'En ik heb er nog nooit over gedacht om iets anders te worden.' 

 Mijn moeder was kleuterleidster en dat was nou net het enige dat ik nooit zou willen worden......

wordt vervolgd

Link: dag van de verpleging